Таниқли ўзбек хонандаси, опера солисти Бобораҳим Мирзаев 1907 йилда Марғилонда туғилган. У 1926 йилда Москва ўзбек опера студиясида ўқиб қайтгач, 1926-1929 йилларда Ўзбек Давлат концерт-этнографик труппасида хонанда, 1929-1939 йилларда Ўзбек Давлат мусиқали театри, 1939-1949 йилларда Алишер Навоий номидаги Опера ва балет театрларида актёр, 1949-1955 йилларда Ўзбек Давлат филармониясида солист бўлиб фаолият кўрсатган.

Сермаҳсул ва серқирра санъаткор Б. Мирзаев мусиқали драма ва опера асарларида ўнлаб ҳаётий ва тўлақонли образлар яратиб, ўзбек опера санъати ривожига ўзининг муносиб ҳиссасини қўшган.

Б. Мирзаев 1929-1944 йиллар мобайнида мусиқали драмаларда: У. Ҳожибековнинг «Аршин мол олон»ида Аскер, Ғ. Зафарийнинг «Ҳалима»сида Неъмат, Хуршид ва В. Успенскийнинг «Фарҳод ва Ширин»ида Фарҳод, Қ. Яшин, М. Муҳамедов ва В. Глиэрнинг «Гулсара»сида Қодир каби ролларни, операларда: Е. Брусиловскийнинг «Эр Тарғин»ида Эр Тарғин, Кожах, А. Магомаевнинг «Наргиз»ида Ҳасанхон, С. Валисенко, М. Ашрафийнинг «Бўрон»ида Князев, Ж. Бизенинг «Кармен»ида Эскамильо ва бошқа партияларни катта маҳорат билан ижро этган.

Ўзбек мумтоз ва мақом қўшиқлари Б. Мирзаев репертуаридан мустаҳкам ўрин олган эдики, у куйлаган «Тановар», «Дугоҳ», «Чоргоҳ-2-3-4», «Баёт» ва бошқа мўмтоз қўшиқлар ўз қадр-қимматини йўқотмай, ҳамон санъат мухлисларига эстетик завқ бағишлаб келмоқда.

Б. Мирзаевнинг ижодий фаолияти муносиб тақдирланган бўлиб, 1942 йилда унга «Ўзбекистон халқ артисти» унвони берилган.

Бобораҳим Мирзаев 1957 йилда Тошкент шаҳрида вафот этган.