Шундай актёрлар бўладики, улар ижро этган роллари орқали миллатининг, халқининг юраги тўридан муносиб ўрин олади. Уларнинг роль ижро этаётган давридаги ижод завқи чоғларидаги кўнглидан таралаётган нур томошабинлар қалбини забт этади, ижобий қаҳрамонларининг хислатлари томошабинга маълум маънода "юқади". Ана шунда й хислатларни ўзида жо этган буюк актер, Ўзбекистон халқ артисти Давлат мукофотининг совриндори Ёдгор Саъдиевдир.

Ўзбекистон халқ артисти, режиссёр Ёдгор Саъдиев 1946 йилнинг 12 июнида Тошкентнинг Себзор даҳасида таваллуд топган.
1971 йили Тошкент театр ва рассомлик санъати институтини тугатган. 1968 йилдан ҳозирги Ўзбек миллий академик драма театрида ишлаган. Шунингдек, 1998 йилдан Ўзбекистон Ички ишлар Вазирлиги қошидаги “Қалқон” студиясининг бадиий раҳбари.
Ёдгор Саъдиевнинг ижоди ижтимоий, фалсафий, ғоявий мазмун билан йўғрилган бўлиб, қаҳрамонлар хусусиятини, ижтимоий муҳит билан муносабатларини, ички дунёси ва кечинмаларини психологик ўткир тарзда талқин этиши билан ажралиб туради. Қаҳрамонга драматик ҳатти-ҳаракат, оҳанг, имо-ишора топа олиши, унинг ички ва ташқи томонини уйғунлаштира олиши билан диққатга сазовордир.
“Мирзо Улуғбек” спектаклидаги Франция элчиси театр саҳнасидаги илк образидир. Карл Морр (“Қароқчилар”), Кочкарёв (“Уйланиш”), эртакчи (“Қор маликаси”), Ғофир (“Бой ила хизматчи”), Прометей (“Оловни ташлама, Прометей”), кичик ўғил (“Ғариблар”), Бобур (“Юлдузли тунлар”), Климков (“Рўйхатларда йўқ”), Арслон (“Ойна”), Абдураҳмон (“Меҳробдан чаён”), Филипп (“Рўё”, 1983 йилда шу роли учун “Йилнинг энг яхши эркак роли” номинациясига сазовор бўлган), Аброр Ҳидоятов (“Томоша давом этади”) , Маъмур (“Келинлар қўзғалони”) каби 60 дан ортиқ ролларни маҳорат билан ижро этган.
Ёдгор Саъдиев кинода Абдусалом (“Дилбарим”), Олимжон (“Ўн уч терак кўчаси”, Довженко номидаги киностудия), Шайх Жаъфар (“Енгилмас”), Дадабўри (“Армон”), Тагай (“Минорхўрлик Жўра овчи”), Майор Мицуми (“Манжур варианти”, Қозоқфильм), 20 қисмли “Шайтанат” да Асадбек, “Иблис девори”да Иброҳим амаки роллари билан шуҳрат қозонди. “Шайтанат”нинг 7 қисмидан 20 қисмигача, “Иблис девори” фильмларига режиссёрлик қилган. Шунингдек, телефильм, видеофильм ва телепостановкалар: “Абу Али ибн Сино”да Ибн Сино, “Диёнат”да Жаббор, “Гирдоб”да Йўлдош, “Алишер Навоий”да Бадиуззамон, “Имон”да Орифжон, “Ичкуёв”да Ўринбой, “Сўнгги ўқ”да Жаҳонгир образларини яратган.
Режиссёр сифатида Ж. Пуаренинг “Алдагани хотин яхши”, Ф. Богдановнинг “Тунги меҳмон”, С. Сирожиддиновнинг “Ҳаёт эшик ортида” спектаклларини саҳналаштирган.
Дубляжда 700 га яқин фильмда овоз берган.
1989 йилда Ҳамза номидаги Давлат мукофотига, 1998 йилда “Ўзбекистон халқ артисти”, 2005 йилда “Меҳнат шуҳрати” ордени билан тақдирланган.